Zastanawiająca jest taka sytuacja. Oto mamy rok 1952. W niewielkim sadzie prywatnym jest 100 drzew, w tym 50 drzew starych i 50 młodych, posadzonych w 1940 zaraz po bardzo ciężkiej zimie. Rozumiemy, dlaczego nie owocuje 50 starych drzew, które przeżyły ciężką zimę 1940. Rok 1952 jako rok parzysty to dla nich jakby obowiązujący rok nieowocowania, „wypoczynku". Ale dlaczego nie owocuje 50 drzew młodych, które przecież nie przeszły ciężkiej zimy? Można by się spodziewać, że połowa z nich będzie owocowała w łatach parzystych, a połowa w latach nieparzystych. Tymczasem młode drzewka owocują jak stare tylko w latach nieparzystych.
Przyczyną tego jest niewielki chrząszcz - kwieciak jabłko-wiec. Jest on wielkim miłośnikiem kwiatów jabłoni, stąd jego nazwa. Wczesną wiosną składa jaja do wnętrza pąków kwiatowych. Z jaj wylęgają się larwy, które wyżerają wnętrza kwiatów. Pąk na początku rozwija się jakby normalnie, nabrzmiewa, płatki już - już mają się rozchylić, ale nie zdążą - brązowieją i zasychają. Po rozerwaniu można zobaczyć w środku żółtawą tłustą larwę szkodnika. Kwiat oczywiście owocu nie zawiąże.
W sadzie w roku obfitego kwitnienia kwieciak nie robi żadnych szkód. Kwiatów na drzewach starych jest tak dużo, że nawet jak zniszczy 10-20%, to nic nie szkodzi. Ale przychodzi rok nieowocowania. Na starych drzewach nie ma pąków kwiatowych, a w zeszłym roku przy obfitym kwitnieniu kwieciak się bardzo rozmnożył.
Urodziny dzieci, dla dziecka | Zakłady sportowe |
|